Obwód leśny 175 Wipsowo

Obwód leży na terenie Nadleśnictwa Wipsowo. Jest wymarzonym łowiskiem dla każdego myśliwego. Pokrywają go głównie lasy iglaste z przewagą sosny.

Większość stanowią różnowiekowe drzewostany, zagajniki i drągowiny. Łączna powierzchnia obwodu to 11175 ha w tym 5540 ha lasów.

W latach siedemdziesiątych poza podstawową zwierzyną tego obwodu (sarny, jelenie, dziki) można czasem było spotkać łosia i rysia. Teren ten obfituje również w śródleśne jeziorka, bagienka oraz sporo terenów błotnistych. Stan ptactwa wodnego jest dobry, natomiast zając i kuropatwy trafia się rzadko.

Od samego początku powstania tego obwodu postawiono na właściwe gospodarowanie, to przyniosło pozytywne rezultaty. Już w sezonie łowieckim 1962/1963 można było sobie pozwolić na pozyskanie 19 jeleni, 41 saren i 22 dzików. Liczebność populacji, zarówno zwierzyny płowej jak i czarnej była zadowalająca i stale wzrastała. Wzrost stanów zwierzyny powodował wzrost szkód łowieckich, jednym z elementów ograniczenia było, co roczne zimowe dokarmianie, które ograniczało migrację zwierzyny.

Zakładaliśmy i utrzymywaliśmy liczne poletka zaporowe i buchtowiska. Tworzyliśmy ostoje zwierzyny. Już w 1970 roku przygotowano i rozgrodzono dla zwierzyny śródleśne poletka topinamburu o powierzchni 78 arów. Gromadzono duże ilości karmy na dokarmianie zimowe i na przedwiośniu. Planowaliśmy w taki sposób konsekwentnie działać każdego roku. Nie musieliśmy długo czekać na pojawienie się medalowych byków i dzików z dobrymi orężami.

Stany zwierzyny bardzo szybko wzrastały,a pojemnośc łowiska byłą ograniczona, i już została przekroczona. Utrzymanie zbyt wysokiego stanu zwierzyny było bardzo trudne i dlatego zdecydowaliśmy o znacznym zredukowaniu populacji. Od 1985 roku w obwodzie pojawiają się daniele, zostały wypuszczone w okolicy Wipsura, populacja w kolejnych latach wzrastała, na początku bardzo powoli dochowaliśmy się potomstwa, ale w kolejnych latach obserwujemy stopniowy wzrost.

Nastały dobre czasy dla obwodu leśnego 175, w latach 1978-1992 wszyscy pracowali intensywnie. Wykładaliśmy rocznie ponad 100 ton karmy w okresie zimowym jak i w ciągu całego roku. Zwierzyna łowna znajdowała się w bardzo dobrej kondycji, nawet łosie bywały na rozkładzie. Myśliwi często pozyskiwali mocne jelenie byki.

Pomimo regularnego dokarmiania podczas srogiej zimy 1985/1986 roku doliczyliśmy się upadku 17 jeleni. Wiosna obnażała żniwo zimy, znajdowaliśmy również padłe sarny i dziki. Niemniej selekcja naturalna działała. Poza tym co roku od kilku do kilkunastu sztuk zwierzyny grubej ginęło na drogach i torach kolejowych biegnących przez obwód 175.

W roku 1986 obserwowaliśmy zachorowania saren na robaczycę. Przez całą zimę do karmy treściwej dodawano środki odrobaczające. Zabiegi okazały się skuteczne. Zbudowaliśmy dostateczną liczbę paśników, piwnic i ambon. Pozostało tylko dbać o zachowanie tych urządzeń w należytym stanie. Aby usprawnić i lepszym stopniu koordynować wszelkie prace w
obwodzie leśnym podzielono go na pod obwody; „Wipsur”, „Maruny”, „Koronowo” i „Zalesie”. Każdym opiekował się gospodarz wraz z przydzielonymi myśliwymi.

Sezon łowiecki 1992/1993 okazał się w województwie olsztyńskim fatalny dla populacji dzików. Pojawiła się epidemia pomoru, w naszym łowisku również. Populacja została mocno zdziesiątkowana. Otoczyliśmy szczególną troską zredukowane stado. Strzelaliśmy niewiele i to tylko warchlaki. Stopniowo sytuacja zaczęła się poprawiać. Z roku na rok zwierzyny czarnej przybywało, wszystkie zabiegi pomimo wielu trudności pozwoliły utrzymywać dobry stan zwierzyny grubej.

Wkraczając w lata 2000 obserwujemy spadek pogłowia zajęcy i kuropatw. Wyraźnie wzrasta liczba drapieżników, a szczególnie norki amerykańskiej i lisa. Bardzo licznie występuje jenot. Sroka opanowała niemal wszystkie nisze ekologiczne. Jest wszędzie o każdej porze roku.

Ostatnie lata są dobrymi dla zwierzyny grubej, mamy ustabilizowaną populacje jelenia, pozyskujemy medalowe byki, stany saren i dzików są na dobrym poziomie. Gospodarka jest zrównoważona pomiędzy stanem zwierzyny a ilością szkód łowieckich.

Rok 2008 to kolejne znaczące zmiany dla obwodu 175. Rozpoczęto rozbudowę drogi krajowej nr 16, biegnącej przez nasze łowisko. Docelowo droga na całym odcinku przebiegającym przez nasz obwód została ogrodzona. Wybudowano również przejśća dla zwierzyny. W dużym stopniu zostały przerwane wieloletnie szlaki migracyjne zwierząt – lecz wyeliminowano kolizje ze zwierzątami.